กวีบทเก่า

วันก่อนได้บังเอิญผ่านไปอ่านเจอใน blog ของน้องผู้หญิงคนนึงที่ผมไม่รู้จัก (คลิกที่นี่) เป็นเรื่องราวที่น้องคนนั้นมาระบายอารมณ์หงุดหงิด อันเนื่องมาจากโดนไอ้หนุ่มซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนมาตามรังควานใน MSN โดยน้องคนนั้นเขาไปแต่งคอสเพลย์ในงานการ์ตูนที่ไหนสักแห่ง แล้วก็มีการโพสท์ท่าถ่ายรูปกันตามปกติ ทีนี้หนุ่มคนนั้นอยากรู้จักขึ้นมา (มั้ง) เลยไปตามหา E-mail จนเจอ Blog เซฟรูปไป แล้วก็เข้ามาคุยใน MSN ของน้องเขาเข้า ทีนี้ก็คุยแบบแหย่ๆกวนๆ น้องเขาอารมณ์ไม่ดีก็พูดตอบไปไม่ค่อยดีนัก ทีนี้ไอ้หนุ่มนั่นก็เอารูปน้องเขาที่เซฟไปมาใช้เป็นรูป Display Picture ใน MSN น้องเขาก็แบบฉุนขาด บอกให้เอารูปลงแล้วก็ด่าไปแบบรุนแรง เท่าที่เข้าใจคือไม่พอใจอย่างมาก

ทำไมผมถึงเอาเรื่องนี้มาเกริ่นน่ะหรือครับ ก็เพราะว่าผมเองก็เป็นคนนึงที่นิยมจะเอารูปสาวๆน่ารักมาใช้เป็นรูป Display Picture ใน MSN Messenger ทั้งนี้นอกจากจะเอารูปดาราทั้งไทย ญี่ปุ่น เกาหลี ฯลฯ โดยเฉพาะ Matsu Takako กับ Tomoko Watanabe แล้ว รูปสาวน้อยน่ารักที่ผ่านไปเจอมาถ้าเกิดปิ๊งขึ้นมา ก็นำมาใช้เป็นรูป Display Picture ด้วย โดยไม่ได้คิดอะไร เอ้า สาวน้อยน่ารักๆ ก็ย่อมเจริญหูเจริญตากว่าอยู่แล้วจริงไหมล่ะครับ ทีนี้ก็เลยออกจะไม่เข้าใจว่าทำไมน้องเขาจึงจะโกรธอะไรหนักหนา ถ้าเป็นรูปที่น่าอายก็พอจะเข้าใจ หรือถ้าเขาเอารูปไปเม้าท์ให้เสียหายๆ แบบ "นี่รูปแฟนฉัน" ก็สมควรที่จะอารมณ์เสีย แต่ถ้าเป็นรูปที่น่ารักจนคนอื่นเอามาเป็น Display Picture ก็น่าจะแอบอมยิ้มเล็กๆมากกว่าไม่ใช่รึ (หรือว่าผมเข้าใจอะไรผิดไปหว่า)

รูปสาวน้อยคอสเพลย์น่ารักๆ ผมก็นำมาใช้เป็นรูป MSN Display Picture เหมือนกัน แล้วก็มีรูปนึงที่ใช้บ่อยด้วยนั่นก็คือรูปนี้

ซึ่งน้องเขาคอสไว้ในงานบูรพัฒน์ราวๆ ปีกว่าเกือบ 2 ปีแล้ว ซึ่งแม้น้องเขาจะไม่ชนะเลิศ แต่สำหรับผมรู้สึกว่าน้องเขาน่ารักมีเสน่ห์ในตัวเองดี แล้วก็เลยประทับใจผมมากที่สุดในงานครั้งนั้น มากกว่าคนที่ชนะเลิศซะอีก (พูดจริงๆคือผมจำไม่ได้แล้วว่าใครหรือทีมไหนชนะเลิศในงานนั้น) ก็เลยนำรูปนี้มาใช้เป็น MSN Display Picture อยู่บ่อยๆ (จริงๆ ผมมีรูปที่ใช้เป็น MSN Display Picture ร้อยกว่ารูป สลับหมุนเวียนกันไป แต่จะมีบางช่วงที่ใช้รูปนี้บ่อย แต่ตอนนี้ไม่ได้ใช้แล้วนะ)

พอผมคุยกับเพื่อนๆใน MSN พอเขาเห็นผมใช้รูปนี้ ส่วนใหญ่ก็จะถามประมาณว่า "ใครน่ะ?" "คิดไงใช้รูปนี้ละเนี่ย" ซึ่งส่วนใหญ่ผมก็ตอบไปตามจริงว่า "ไม่รู้เหมือนกัน" "ก็เห็นว่าน่ารักดี ก็เลยเอามาใช้" แต่ทีนี้ด้วยความที่วงการนี้ไม่ได้กว้างอะไรมากนัก ก็มีเพื่อนๆผมที่รู้จักกับน้องเขาและสนิทกันพอสมควร พอผมตอบไปตามปกติ ทีนี้ไม่ทราบว่าผมสื่ออะไรผิดไปหรือเปล่า หรือว่าเป็นความสนุกของเพื่อนๆผมก็ไม่ทราบได้ ข้อมูลของน้องคนนี้ก็เริ่มไหลมาเทมา โดยที่ผมยังไม่ได้เอ่ยถามเลยสักนิดเดียว "น้องเขาชื่อเล่นชื่อ P (นามสมมติ) เรียนอยู่ที่ มหาวิทยาลัย... คณะ... ปี... อายุ.... ชื่นชอบ..... ฉายา.... มีพี่น้อง.. คน เป็นคนที่... ฯลฯ"

ถ้าแค่เอาข้อมูลมาให้ก็โอเคน่ะนะ เพราะถึงผมรู้ก็ไม่ได้จะไปทำอะไรสักหน่อย แต่นี่กลายเป็นว่าเจ๊เล่นเอาไปบอกเจ้าตัวอีกว่ามี "แฟนคลับในมุมมืด" ตรงนี้คนนึง (ว่าแต่ทำไมต้องมุมมืดฟร้า) เอ้า ผมกลายเป็นแฟนคลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ละนั่น โอเคๆ เป็นแฟนคลับก็ได้ ไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย เห็นพวกนักคอสหลายๆคนยังมีแฟนคลับได้ (ทั้งๆที่เจ้าตัวน่าจะไม่ต้องการ) การที่ผมประทับใจน้องคนนี้ก็คงไม่แปลกหรอกมั้ง หลังจากนั้นก็มีงานการ์ตูนอีกหลายครั้ง รู้สึกว่าน้องคนนี้เขาก็จะแต่งอีกหลายครั้งมั้ง ก็มีเพื่อนๆที่แสนดี (รึเปล่า) ส่งรูปที่ถ่ายมาให้ตลอด รวมไปถึงครั้งนึง ผมไปฮ่องกง ก็มีฝากซื้อของจากฮ่องกง มีการเอา CD รวมรูปน้องเขามาล่อด้วย ผมไม่ได้เป็นคนเสนอนะ ไม่ได้ต่อรองเรียกร้องด้วย แต่รีบกระโดดงับข้อเสนอเลย เอ๊ย มะช่ายว้อย... (ถึงตอนนี้เงินค่าของเจ๊ก็ยังไม่จ่ายเลยนะ CD ยิ่งไม่ต้องพูดถึง >_< )

แต่ไปๆมาๆ ไหงพอคุยกะเพื่อนผมที่รู้จักและสนิทกะน้องเขาพอสมควร ถ้าเจ้าตัวไม่ได้พูดให้เว่อร์เอง รู้สึกสถานะผมในสายตาน้องเขา หรือ ที่โดนเรียกกัน จะกลายเป็น Stalker ส่วนตัวไปซะแล้ว ทำให้เริ่มรู้สึกถึงความน่ากลัวในการพูดคุยของกลุ่มผู้หญิงแล้ว ว่าน่ากลัวขนาดไหน T_T Fan Club ยังพอทำเนา แต่ Stalker นี่มันแหม่งๆนะ ให้ความรู้สึกในด้านลบอย่างมาก ไม่รู้ตอนนี้น้องเขาจะกลัวรุ่นพี่คนนี้ (ที่เขาไม่รู้จัก) ไปแล้วรึเปล่า

เอ้า ไหงกลายเป็นว่า ผมโดนยัดเยียดให้กลายเป็น Stalker ไปแล้วรึเนี่ย ผมเองก็ไม่รู้มาก่อนเหมือนกันนะ (โว้ย)

In the mood : Rule Dark - ไม่ได้ตั้งใจ

ปล. เพื่อนผมอีกคน ที่รู้จักกับน้องเขา ก็มาบอกว่าน้องเขาก็เขียน blog ใน exteen เหมือนกัน พร้อมบอก Link เรียบร้อย แอบเข้าไปอ่านเล็กน้อยแล้ว เริ่มรู้สึกว่าวิญญาน Stalker (ที่โดนยัดเยียด) จะเริ่มเข้าสิงเล็กๆ ซะแล้วสินั่น โอ้ว ไม่นะ ไม่!!!!