กวีบทเก่า

เบื่อเต็มทีรำลึก6ตุลา
รำลึกกว่า30ปีไม่มีเปลี่ยน
รถถังยังโง่งงแล่นวงเวียน
ฉีกแล้วเขียนเขียนแล้วแก้โคตรพ่อโคตรแม่รัดทำมะนวย

เลี่ยนจริงๆรำลึก14ตุลา
เห็นลอยหน้าเกลื่อนกล่นวีรชนห่วยๆ
ด๊อกต้งด๊อกเตอร์นักวิชาการอธิการบดวย
เฮงซวยกอดเก้าอี้ไม่มีอุดมการณ์

เคยแลกชีวิตเรียกร้องรัฐธรรมนูญ
กลับสิ้นสูญความจำทำอลหม่าน
หยามหมิ่นมหาชนเพ้อลนลาน
หนุนรัฐประหารหวังเป็นใหญ่เป็นโต

เลิกรำลึกได้แล้ว6ตุลา
อายหัวโจกบงการฆ่ายังอ่าโอ่
ส่วนเพื่อนคนถูกฆ่าพาเลโล
แกล้งโง่ทำไม่รู้ใครเป็นใคร

เลือกอยู่ฝ่ายข้างชนะสิวะแน่
สู้ก็แพ้ประชาชนไม่เคยเป็นใหญ่
ไม่ว่าท้องฟ้าจะมีสีอะไร
แทงข้างไหนเมียไม่ด่าอย่าเขินอาย

รำลึกไปได้แค่งานเช็งเม้ง
ร้องบรรเลงเพลงกวีไม่มีความหมาย
เลิกร้องเพลงเปิบข้าว, แสงดาวแห่งศรัทธา, คนกับควาย
ดินสอโดมเดียวดายเหลืออาลัย

ดูสิประชาธิปไตยไทยมีชีวิตชีวา
โอ้วเย่..สื่ออเมริกาว่าไว้
คอมเมนต์การเมืองเรื่องไทยๆ
เยส..ออลไรต์โคตรมีชีวิตชีวา

ฉีกรัฐธรรมนูญเกือบ20ฉบับ
ขี้เกียจนับถ้วนทั่วกลัวเป็นบ้า
กลุ่มคนครึน่าเบื่ออยู่เหนือประชา
เลือกตั้งมาไม่ถูกใจ..แม่งไล่ทุกที

นักเลือกตั้งก็ตั้งตาหาทางรอด
ผลประโยชน์ใบ้บอดกอดเก้าอี้
หลักประชาธิปไตยยังไม่มี
นี่แหละชีวิตชีวาบ้าๆบอๆ

เอาบ้างสิรัฐประหารโอบาม่า
จะได้มีชีวิตชีวาโรคติดต่อ
เดโมแครตเป็นงูเห่าเข้าพันคอ
ลึกลับก็มอร์แดนไอแคนเซย์

วันนี้ยังต้องรำลึก6ตุลา
คิดจริงจังอาจเป็นบ้าเหงาว้าเหว่
พูดความจริงถูกขังเข้าซังเต
พูดความเท็จถ่อยเท่เพื่อนวีรชน